Van een eiland zou je verwachten dat vis het hoofdbestanddeel van het menu zou zijn. Dit is op Sardinië echter niet het geval. Doordat het eiland in de loop der eeuwen veel met veroveraars te maken heeft gehad, zochten veel bewoners een heenkomen in de, voor de vreemdelingen, onherbergzame binnenlanden.

De gastronomie op Sardinië is dan ook nauw verbonden aan de producten van de landbouw en de herders: veel geroosterd varkens-en lamsvlees. Dit vlees wordt op smaak gebracht met wilde kruiden, zoals rozemarijn, mirte en tijm. Deze kruiden groeien overvloedig op het eiland. Bij het bereiden van het vlees staat de natuurlijke bereiding voorop zodat de smaak en de geur behouden blijven.

Qua veelzijdigheid, karakter en smaak kan gezegd worden dat de Sardijnse keuken extreem rijk is. Het vlees bijvoorbeeld is bijzonder smaakvol omdat de dieren in het wild worden gefokt. Dit geldt bijvoorbeeld ook voor de groenten en fruit.

Op het platteland van Sardinië heeft men, naast het geroosterde vlees, zo zijn eigen specialiteiten. Hier behoren heerlijke soepen, gevulde pasta’s en diverse zoetigheden tot de specialiteiten .

Mede dankzij het opkomende toerisme heeft ook vis de laatste jaren zijn intrede gedaan in de Sardijnse keuken. De vismarkt van Cagliari, mercato di San Benedetto, is inmiddels uitgegroeid tot de grootste vismarkt van Italië. Bezoekers van de Sardijnse kusten met een voorkeur voor vis zullen zich in de culinaire hemel wanen. De wateren rond de rotsachtige kusten herbergen heerlijkheden als kreeften, krabben, tonijn, ansjovissen, schelpdieren en inktvis.

Net als in Italië, is pasta één van de vaste maaltijden in de Sardijnse keuken. Pasta wordt altijd als voorgerecht gegeten en nooit als hoofdgerecht. Erg bekend zijn de ‘malloreddus’. Dit zijn kleine meelballetjes die worden geserveerd met verse Sardijnse worst.

Het beroemdste gerecht van het eiland is de ‘porceddu’. Dit is een boven open vuur geroosterd speenvarken. Het roosteren neemt vaak een aantal uren in beslag zodat die mals van binnen en knapperig van buiten is. Het speenvarken wordt dan geserveerd op een schaal met mirtebladeren.

Een andere beroemde specialiteit van Sardinië is zijn schapenkaas. In de Sardijnse binnenlanden grazen vele schapen en geiten die melk leveren voor voortreffelijke kazen: Pecorino Sardo en Caprino Sardo. Deze kazen worden of vers en jong of gerijpt geserveerd. De oude kaas wordt gemiddeld een jaar bewaard en is vrij hard en geel van kleur. De jongere variant is wat witter en minder hard.

bron:www.landenweb.com